ലഞ്ച് ബോക്സ്..

സംഗതി ഇത്തിരി പഴഞ്ചൻ ആണ്. വേണമെങ്കിൽ നൊസ്റ്റാൾജിയ എന്നും പറയാം. രണ്ടു മൂന്നാഴ്ചത്തെ പിടിപ്പത് ജോലിക്ക് ശേഷം പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വീണു കിട്ടിയ ഒരു അവധി വസൂലാക്കി എന്തെങ്കിലും എഴുതിയാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുന്പോൾ വീണു കിട്ടിയ ഒരു ഓർമ്മ ചിത്രം. (എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രിട്ടിക് ആയ ബെറ്റർഹാഫിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ പിന്നേം സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ നിന്നും മസാല തേച്ച് എടുക്കുന്ന ഒരു നൊസ്റ്റാൾജിയ സൃഷ്ടി..) തൊണ്ണൂറുകളുടെ ആദ്യപാദങ്ങളിലെ സ്‌കൂൾ ജീവിതം നാച്ചുറൽ മോഡിലിട്ട്, റെട്രോ എഫക്ടിൽ മിറർലെസ്…

പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു!!

സ്വന്തം പേരിനോട് ഇടക്കെങ്കിലും ഒരിഷ്ടക്കേട് തോന്നാത്ത ആരെങ്കിലും കാണുമോ. പേരിനൊരു ഗുമ്മില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ പലപ്പോഴും തോന്നാറുണ്ടായിരുന്നു. ജനിച്ചു വീണപ്പോൾ, ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ് ഫാദർ അഥവാ അമ്മയുടെ മുത്തച്ഛൻ എനിക്ക് ഇട്ട പേര് പ്രദീപ് എന്നായിരുന്നു. അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ആ പേരിനോട് ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് എപ്പോഴോ പേര് സിജിത് എന്ന് വീണു. ഒപ്പം വി എന്നൊരു ഇനീഷ്യലും. വി ക്കു പ്രത്യേകിച്ചൊരു എക്സ്പാൻഷൻ ആ കാലങ്ങളിൽ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. എൺപത്കളിലോ അതിനു മുന്നെയോ സ്‌കൂൾ അഡ്മിഷൻ ലഭിച്ചവർക്ക് മിക്കപ്പോഴും…

കുരിശു യുദ്ധം

കളപ്പാറ ബെന്നി ചേട്ടനും, വേങ്ങര കമ്മൂട്ടിക്കയും അയൽവാസികളാണ്.

ബെന്നിച്ചേട്ടന് നാലേക്കർ തെങ്ങിൻ പുരയിടവും, വീടിന്റെ പിന്നിൽ മലഞ്ചെരുവിനോട് ചേർന്ന് മൂന്നേക്കർ റബർ തോട്ടവും, അതിനിടയിൽ അവിടിവിടെയായി പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ കശുമാവുകളും, പ്ലാവുകളും ആണ് ഭൂസ്വത്തു. രണ്ടു പശു (ഒരു തള്ള, മറ്റൊന്ന് വളർന്നു തുടങ്ങിയ മൂരിക്കുട്ടൻ ), അമരീഷ് പുരിയുടെ മാസ് അപ്പീലും , ഓം പുരിയുടെ ക്ലാസ് റേഞ്ചും ഉള്ള കൈസർ എന്ന ആൽസേഷ്യൻ നായയും ജന്തു മൃഗാദികളുടെ കണക്കെടുത്താൽ ബെന്നിച്ചേട്ടന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ ചേർക്കാം.