ഇരുപത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾ ?

അൻസാറിക്ക, സുബൈർ സാൻ, പഞ്ചാബി ജോസ്, യൂസഫ് മാമ എന്നിവയായിരുന്നു ഈ കേസിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംശയം. ഒരു പരിധിവരെ എന്റെ ബാപ്പയെയും ഞാനീ കേസിൽ സംശയിച്ചിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയും തള്ളിക്കളയാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഇരുപത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നെയാണ് ഉമ്മുമ്മ മരിക്കുന്നത്. ബന്ധുക്കളും അയൽപക്കക്കാരും എന്തിനേറെ ഉമ്മുമ്മയുടെ കൊച്ചുമകളായ എന്റെ ഉമ്മ ഉൾപ്പടെയുള്ളവർ ആ മരണം ഒരു ആത്മഹത്യയായി തള്ളിക്കളഞ്ഞെങ്കിലും എനിക്കത് അങ്ങനെ തള്ളിക്കളയാൻ ആ പ്രായത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നതാണ് ചില ഓർമകളിലൂടെ കയറിയിറങ്ങിപ്പോകുന്പോൾ എനിക്കിപ്പോൾ…

ഡിറ്റക്ടീവും ഞാനും !!

പുതിയ ഒരു കഥ എഴുതാൻ ഇത് വരെയും ആരോടും പറയാതെ ഇരുന്നതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് എഴുതിയാൽ അതൊരിക്കലും മുഴുമിപ്പിക്കാൻ ആവില്ല എന്നൊരു അന്ധവിശ്വാസം ഈയിടെയായി എന്നിലെ കഥ പറച്ചിലുകാരനെ പിടികൂടിയിട്ടുണ്ട്. ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒരു കഥയെഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കാനുള്ള സമയം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തതും, എഴുതി വെച്ച കഥകൾക്കൊരു തുടക്കം ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കാത്തത് കൊണ്ടും വളരെയധികം ആത്മസംഘർഷം അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാളാണ് ഞാൻ ഈയിടെയായി. സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കഥകളിലേക്കൊന്നു നോക്കൂ..മിക്കവയും പാതിയെഴുതി നിർത്തിയവയല്ലേ…അതെന്താണ് എനിക്കൊരിക്കലും അവയൊന്നും പൂർത്തീകരിക്കാൻ…

ഉത്തരങ്ങൾ …!! – ദുരൂഹം ആറാം അദ്ധ്യായം

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു കളി എന്ന് പറയുന്നത് ഇതാണ്. ഓരോരോ ചോദ്യത്തിനും ഒരുത്തരം ഉണ്ടാകും. ഉത്തരമില്ലാതെ അവശേഷിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ കാണില്ല. ചിലപ്പോൾ ഉത്തരങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു വരാൻ വർഷങ്ങൾ തന്നെയെടുത്തേക്കാം.

ദേവസുന്ദരി..ദുരൂഹം അഞ്ചാം അദ്ധ്യായം !!

കഥ ഇത് വരെ- അദ്ധ്യായം ഒന്ന് മുതൽ നാല് വരെ പിള്ളേച്ചന് ഉറക്കം വരാതിരിക്കാൻ അവർ പാട്ടു പാടി, രാത്രി സഞ്ചാരിണികളെ കുറിച്ചുള്ള നിറം പിടിപ്പിച്ച കഥകൾ പറഞ്ഞു. യക്ഷികളെയും പ്രേതങ്ങളെയും രാത്രിയിൽ ഉറക്കം തൂങ്ങി വണ്ടിയോടിക്കുന്പോൾ ഭയപ്പെടുത്താൻ വരുന്ന കാളക്കാൽ വെച്ച ഇരുട്ട് മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു. ചില കഥകൾ ഉറക്കത്തിലേക്കുള്ള വഴുതി വീഴലുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ആഞ്ഞു വലിച്ചെടുത്തെറിഞ്ഞവയായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കൃത്രിമമായി തോന്നിപ്പിച്ചു. ചിലതാകട്ടെ പലതവണ കടിച്ചു തുപ്പിയവയായി പിള്ളേച്ചനും തോന്നി. തുടർച്ചയായ വണ്ടി ഓടിക്കലിൽ…